முதன்மை உள்ளடக்கத்திற்குச் செல்

காதலில் சொதப்பாமல் காதல் ஏது?

என்னை ஏதோ கொல்லுகிறாய்

 நான் கொஞ்சம் கோவம் தான் ஆனால் ரெம்போ ரெம்போ பாசமா இருப்பேன் ஆனா வெளில காட்ட மாட்டேன் இது தானா எல்லாரும் சொல்லுவங்க ஆனா அது உண்மை தானா என்று கேட்டால் சரி இந்த காதல் கதை ஒரு கவிதை மாதிரி தான் முழுமையா வசிக்கும் பொழுது உங்களுக்குள் ஒரு காதல் உணர்வு வரலாம் . இந்த பதிவில் அதற்கான முதலும் ஒரு முடிவும் கிடைக்கும் என நினைக்கின்றேன் ,.  நான் கமலேஷ் வயது 23 தான் என்னுடைய வயது எல்லாருக்கும் கொஞ்சம் இனிப்பானதும் கொஞ்சமா கசக்கவும் செய்யும் ஆமாம் . என்னை போன்ற நடுத்தர மக்களின் நிலை என்ன என்று உங்களுக்கு தெரியும் படிக்க படிப்புக்கான வேலை கிடைக்குமானு கேட்ட பதில் கிடைக்கும் பொறுமை தேவை தான் என்று சொல்ல வேண்டும் .  நான் தினமும் காலை நேரம் 5 மணிக்கே எழுந்து வேகமாக சாலையோரமாக நடந்து சென்று 3 கிலோ மீட்டர் செல்வது வழக்கம் அங்கே தான் அவளை பார்த்தேன் . சென்னைக்கு வேலைக்கு வந்த நான் இங்கே இவளை சந்திக்கும் தருணம் கிடைத்தது . பெரு மிருதுளா அவளும் வெளி ஊரில் இருந்து இங்கு வேலை பார்க்கின்றாள் .  நான் எனது கல்லூரி முடிந்த உடனே சென்னை பக்கம் வந்துட்டேன் அவளை காணவ என்று கேட்டால் இல்லை எனது லட்சிய பாதை இங்கே தான் து

திறக்காத கதவுகள்

 இந்த உலகில் ஒவ்வொரு மனிதனும் தான் வாழ்வில் வாக்கையை எப்படி வாழ வேண்டும் என்பதை தனக்கென ஒரு வழியை தேர்ந்தெடுத்து அதில் பயணிக்கின்றான் அதில் வழிகளும் சில வலிகளும் கடந்தே அந்த இலக்கை அவன் அடைகின்றான் . அந்த வகையில் இந்த கதை உங்ககளின் லட்சிய பாதையை நான் இந்த பகுதியல் கடந்து செல்ல ஒரு கதையை சொல்கின்றேன். 

 



திறக்காத கதவுகள் 

இந்த உலகில் நீங்கள் இந்த நூற்றாண்டில் வாழும் போது உங்களின் இலக்கை அடய நினைக்கும் போது தடைகளும் சூழ்நிலைகளும் தான் பாதையை மேலும் நகர்த்தி செல்ல தடை விதிக்கின்றது .அதனால் நாம் துவண்டு போகின்றோம் . 


சுரேஷ் தான் படிக்கும் போது மிகவும் படிக்காத ஏதோ தினமும் பள்ளிக்கு வந்தவமா டைம் பாஸ் செய்தோம என வாழ்க்கையை நகர்த்தி வந்தான் . உங்களுக்கு ஒண்ணு தெரியும் இந்த உலகில் இரண்டு வகையான மனிதர்களின் பாதை இருக்கின்றது . 

  • தன் பாதையை தானே தேர்ந்து எடுத்து கடின உழைப்பால் அதில் அவன் வளர்ந்து இலக்கை நோக்கி பயணிப்பது 

இன்னொரு வகை 


  • தான் என்னதான் கடின உழைப்பாளி என்றாலும் அவன் எதையும் செய்ய தயார் இல்லை என்றாலும் சிலருக்கு மாட்டுமே நல்ல ஒரு பாதை அமையும் . 


அப்படி தான் இவனுக்கும் ஆம் . நாம் வாழும் வாழ்வில் ஏதோ ஒரு பாதையை தேர்ந்து எடுத்தே ஆகா வேண்டும் அப்படி இல்லை எனில் இந்த உலகம் நம்மை ஒழித்து விடும் இல்லை எனில் ஒதுக்கி விடும் . 

சுரேஷ் படிக்கும் வரை வாழ்க்கை நன்றாக தான் இருந்தது அதன் பின்னர் எப்படி மாற போகின்றது என்பது நமக்கு தெரியாது ஆனால் வாழ்ந்தவரின் வாழ்க்கையை பார்க்கும் போது நமக்கு தெரியும் . 

சுரேஷ் தனது 12 ஆம் வகுப்பை முடித்தான் ஆனால் என்ன ஒரு சோகம் என்றால் அவனது தந்தை இறந்துவிட்டார் . அதனால் அவன் மனம் உடைந்து போனான் . தாய் மகன் அண்ணன் என மூவரும் தனது சொந்த  ஊரை விட்டு பொழப்பிற்காக கிராமத்தை விட்டு நகரத்திரக்கு புரபட்டனர் . 

என்ன ஒரு நம்பிக்கையில் நகரத்திரக்கு புரபட்டனர் என்று அவர்களுக்கு தெரியவில்லை ஆனால் வாழ்க்கையை நமக்கு புடிச்ச மாதிரி மாற்ற எந்த ஒரு கடினமான வழியை தேர்ந்து எடுக்கலாம் ஆனால் அதனால் யாருக்கும் எந்த ஒரு கேட்டதும் நடக்க கூடாது என தீர்மானித்தான் . 


சுரேஷ் தனுது அண்ணனுடன் அருகில் ஒரு இரும்பு கடையில் வேலை பார்க்க ஆரம்பித்தார்கள் . காலம் கடந்து ஒரு வருடம் முடிந்தது இப்போது அண்ணனிடம் இருந்து வேறு ஒரு இடத்திரக்கு நான் வேலைக்கு செல்கின்றேன் என்று தனக்கு ஒரு பாதை அமைக்க தீர்மானித்தான் சுரேஷ் . 

பொறுமையாக தான் பாதை அமைக்க முதலில் எடுத்து வைக்கும் முதல் படி சரியாக தேர்ந்து எடுத்தே ஆகா வேண்டும் அதற்க்கு . அந்த பாதையை விட அது எந்த அளவு தூரம் வரை செல்ல முடியும் . அந்த பாதை நெடுங்காலம் பயணிக்க முடியுமா என யோசித்தான் . 

சுரேஷின் அண்ணன் முகேஷ் தனக்கு என்று ஒரு இரும்பு கடையை அமைத்தான் அடுத்த இரண்டு வருடங்களில் ஆனால் சுரேஷ் தான் எந்த ஒரு வேலையையும் சரியாக பார்க்கவில்லை . 

சென்ற வேளைகளில் ஆர்வமாக வேலை செய்தாலும் அது அவனுக்கு சோம்பல் ஏற்படுத்தியது . அதனால் அவன் இது வரை தனக்கென்று ஒரு அடயலமோ எதுவும் ஆரம்பிக்கவில்லை . 

ஆனால் அவனது ஆரம்பம் தொடங்கியது அவனது மூளையில் மட்டுமே . அவன் இதுவரை படித்த தொழில் அனைத்தையும் ஒரு வித முறையில் பயணிக்க ஆரம்பித்தான் . 

ஆம் சரியாக சொன்னால் இன்று இந்த உலகில் நீ எதற்க்கு கல்வி பயிலுக்கின்றாய் என்றால் ஆம் எல்லாருக்கும் கட்டாய கல்வி என்பது வேண்டும் என்ற அரசாங்க கொள்கையால் நாம் அனைவரும் படிக்கின்றோம் . உண்மையில் அந்த கல்வி நமக்கு தேவை தான் அது உனக்கென்று பாதையை அமைக்க உதவும் . 

ஆனால் அது நீ எப்படி பயன்படுத்துகின்றாய் என்பதை பொறுத்தே இருக்கின்றது . நீங்கள் செய்யும் ஒரு செயல் பல வழிகளில் அதை உபயோகிக்க முடியும் அது எப்படி என்று கேட்டால் . 

நீங்கள் உங்களின் கடந்த காலம் முதல் இன்று வரை எப்படி வளர்ச்சி அடைந்து உள்ளது என்று கேட்டால் . ஆம் அனைத்திலும் வளர்ச்சி தான் ,இப்படி தான் உங்களின் கவனங்களை திசை திருப்பிக்கின்றனர் . 

சுரேஷ் அதை சரியாக புரிந்து கொண்டான் . நீ உன் பாதையை தீர்மானிப்பது சுலபம் ஆனால் அதில் பயணிப்பது என்பது கடினம் . அவன் கற்ற தொழில்களை . அவன் செய்ய தீர்மானிக்கவில்லை . 

அந்த தொழில்களை எப்படி வளர்க்க வேண்டும் அதற்க்கு தான் என்ன செய்ய வேண்டும் என்று தீர்மானித்தான் . 

உங்க கூட படிச்சவங்க படிக்காதவங்க என இரண்டா பிரித்த இப்போ புரியும் 10 சதவீதம் நல்ல படிச்சு ஒரு நல்ல வேலையில இருப்பாங்க . அதுல 85 சதவீதம் மட்டமா படிச்சவங்க ஏதோ ஒரு வேலை கேடச்சா பொதும்னு இருபாங்கா ஆனால்  அந்த 5 சதவீதம் படிச்சவங்க அவுங்க எப்படியாவது கஷ்டபட்டு ஆமம் கொஞ்சம் கஷ்டபட்டு அந்த 10 பேருக்கு வேலை குடுக்குற அளவுக்கு வழந்துருவாங்க . 

சரி நான் இந்த பதிவில் அந்த முழுக்கதை சொல்லிறுக்கவில்லை அடுத்த பகுதியில் சொல்கின்றேன் 


கருத்துகள்

உங்களுக்கான பதிவு

மருவார்தை பேசாதே மடிமீது நீ தூங்கிடு

  மருவார்தை பேசாதே  மடிமீது நீ தூங்கிடு.   மாலை நேர மல்லிபூ மல்லிபூ     ஒரு வானவில்லின் பக்கத்திலே வாழ்ந்து பார்க்கிறேன் நானே என்ற அருமையான பாடல் வரிகளை கேட்டுக்கொண்டே சென்றேன் நானும் ,. அன்று மழையும் நல்ல ஜோரா பெய்தது காற்று குளிர் காற்று . விட்டு விட்டு ஜன்னல் விட்டு என்ற பாடலை கேட்டக்கலாமே என்று காத்துக்கொண்டு காற்று வாங்கி கொண்டு மாலை சாரல்களை ரசித்து கொண்டு இருந்தேன் அவளை காணும் வரை அவளோ என்னை கண்டும் காணாமலும் பேரூந்துக்கு காத்துக்கு கொண்டு இருந்தால் .  வழக்கமான சினிமா கதைகளை விரும்பும் எனக்கும் இந்த இடம் அவளின் அருகில் நானும் ஏதோ ஒன்று என்னை கேட்டக நீயும் நானும் இப்படி ரசிக்க என அவளின் கண்களை கண்டு வியந்தேன் . காதல் என்றால் ஒரு போதாதா போதை . போதை ஏறி போச்சு அவளின் காதல் மயக்கம் என்னை அவளின் அருகில் சென்று முகேஷ் பேசிடு என தூண்டியது . அவளோ என்னை ஒரு சாயலில் பார்க்கவே இல்லை .  நேரம் மாலை 5 மணி அவளின் பேருந்து இன்னும் 15 நிமிடங்களில் இங்கே வந்து விடும் அதற்க்கு முன் அவளிடம் நான் பேச வேண்டும் .  தியா யாரு  தியா  அருகில் உள்ள  ஆரம்ப பள்ளிக்கூடத்தில் ஆசிரியராக பணி புரிகின்றாள் நான் அ

நெருக்கமான தருணங்கள்

அழகான கண்கள் என்னை கண்டு துடித்து நான் அவளை கவணிக்காதவரை.  ஒரு காலத்தில், ஒரு சிறிய நகரத்தில், சன்னிடேல் உயர்நிலைப் பள்ளி என்று ஒரு அழகான உயர்நிலைப் பள்ளி இருந்தது. ஒரு இனிமையான மற்றும் அப்பாவி காதல் கதை அதன் தாழ்வாரங்களிலும் வகுப்பறைகளிலும் வெளிவரவிருந்தது. அலெக்ஸை சந்திக்கவும் அவர்கள் எப்போதும் கற்றலில் அர்ப்பணிப்புடன் இருந்தனர் மற்றும் மக்களுக்கு துணை புத்தகங்களை விரும்பினர். ஆனால் இந்த ஆண்டு வித்தியாசமாக இருந்தது. அவர்களுக்காக உற்சாகமாக இருந்த ஒருவர் இருந்தார்: லில்லி. லில்லி ஒரு பிரகாசமான மற்றும் துடிப்பான பெண், அவளது தொற்று புன்னகை மற்றும் கனிவான இயல்புக்காக அவளது வகுப்பு தோழர்களால் விரும்பப்பட்டாள். எல்லோரையும் ஸ்பெஷலாக உணரவைக்கும் விதம் அவளுக்கு இருந்தது, ஆனால் அவள் அலெக்ஸைப் பார்த்து சிரித்த விதம் அவர்களின் இதயங்களைத் துடிக்கச் செய்தது. பள்ளி நூலகத்தில் காணாமல் போன புத்தகத்தை அலெக்ஸ் கண்டுபிடித்த ஒரு சன்னி மதியம் இது தொடங்கியது. புத்தகம் லில்லிக்கு சொந்தமானது, அது குறிப்புகள் மற்றும் சுருள்களால் நிரப்பப்பட்டது. அவளிடம் பேசுவது ஒரு நல்ல சாக்கு என்று நினைத்து அவளிடம் திரும்பி செ

மின்னல் ஒரு கோடி எந்தன் உயிர் தேடி வந்ததே

  என்ன கோபாலு பாட்டெல்லாம் பலமா இருக்கேனு கேட்ட ஆமாங்க அந்த பாட்டு மாதிரி தான் என்னோட வாழ்க்கை .  மின்னல் ஒரு கோடி எந்தன் உயிர் தேடி வந்தது அவளின் வருகை ,நான் 10 ஆம் வகுப்பு படிக்குறதுல இருந்தே அவளை காதலிக்குறேன் அவளும் என்னை காதலிக்கின்றாள் ஆனால் அந்த காதல் காவியம் எப்படி தொடங்கி இப்படி ஆனது என்ற ஒரு கதையை இந்த பகுதியில் வாசிக்க போறாங்க ,.  அப்போம் நான் கதைய சொல்லவா ! சரியா 5 வருடங்களுக்கு முன்னாடி என்னோட 10 வகுப்பு படிக்கும் காலம் அது அவளும் அந்த வருடம் தான் பள்ளிக்கு வந்தாள்.   அவளும் நானும்  அமுதும் தேனும் என பாடல் பாட தோணும் ஆனால் அன்று அவள் என்னை ஒரு கணம் கூட திரும்பி பார்க்கவில்லை. அவளை நான் தேடி செல்ல மனம் துடிக்கும் என எனது மனம் படும் பாடு இருக்கே .  நான் ரெம்போ சின்ன பையன் தான் அப்படினு சொன்ன சரியா இருக்காது நாங்க கொஞ்சம் ரௌடி பையங்க. நம்ம நண்பர்கள் எல்லாரும் 10 ஆம் வகுப்புல ஆளுக்கு ஒரு ஆளூனு சந்தோசம்மா இருந்தாங்க ஆனா நான் பேருக்கு ரௌடி உள்ளுக்குள்ள அப்பாவிங்க .  காதல் வந்தாலும் நான் அதை வெளிக்காட்ட மாட்டேன் அப்படி இருந்த எனக்கு அன்று அவளின் வருகை தம்பி இனிமே நீ பேசாம இரு

மாலை மயங்கும் நேரம்

  அன்று நல்ல குளிரான மழை பொழிந்து கொண்டு இருந்தது ராம் தனது வேலையை முடித்து விட்டு சாலையில் குடையின் கீழ் நனயாமல் நடந்து சென்றான் அப்போது அந்த வழியில் ஒரு பெண் வேகமாக சாலை ஓரமாக உள்ள பயணிகள் நிழற்குடையின் கீழ் நின்றால் . அவளை கண்ட அவன் அவள் அருகில் சென்று மழை பொழிவை கண்டு ரசித்து கொண்டு நின்றான் .  மாலை மயங்கும் நேரம்  நான் அவளிடம் பேச ஆரம்பித்தேன் என்ன சீதா நனைந்து விட்டாய என்றேன் . என்ன ராம் பார்த்தால் எப்படி தெரிகின்றது என்றால் தெரிகிறது நன்றாக நனைந்து விட்டாய் .  சரி என்ன இந்த பக்கம் என்றேன் . அவளும் டேய் லூசு நீ தானா வார சொன்ன என்றால் ,ஆம் நான் தான் வார சொன்னேன் . சீதா என்னுடைய கல்லூரி நட்ப்பூ இன்று அவள் நான் வேலை பார்க்கும் பக்கத்து நிறுவனத்தில் வேலை பார்க்கின்றாள் .  அவளும் நானும் கல்லூரி முதல் நன்றாக பேசுவோம் பழகுவோம் ஆனால் நான் அவளை காதலிக்கின்றேன் என்று இதுவரை சொன்னது இல்லை அவளும் என்னிடம் சொன்னது இல்லை .  இருந்தாலும் நான் சொல்ல தான் நினைக்கின்றேன் இன்று சொல்லிவிடலாம் என்று நினைக்கின்றேன் . அவள் அதற்க்கு எப்படி பதில் சொல்ல போகின்றாள் என்று தெரியவில்லை . சரி நான் சொல்ல வந்தத

கம்பெனி காதல் பாகம்-2

காதல் பல காயங்களை கடந்து கம்பெனி காதல்-02 முதல் பாகம் வாசிக்க விரும்பினால்  கம்பெனி காதல்-01  .  காதல் மிக ஆழமானது அது சந்தோஷத்தை தரலம் சில நேரங்களில் மனதளவில் சில கயங்களை  தரலாம்.   ஆனால் அது அழகானது.  கவிதாவாகிய நானும்ராஜேஷ்யாகியஅவரும்எங்கள்திருமணம்குறித்து சிந்திக்க விரும்பவில்லை காரணம் நான் கொஞ்சம் லட்சியங்களை சுமந்து கொண்டு இருக்கின்றேன்.  அவரும் அப்படி தான் முதலில் சொந்தமாக வீடு, நல்ல வேலை என வாழ்க்கையை சுமுகமான முறையில் வாழ்க்கை  வாழ விரும்பும் ஒரு பெண் தான் நான்.  என்னுடைய தோழி இன்னும் ३ மாதத்தில் திருமணம் செய்து கொள்ள வேண்டும் என்று யோசனை கூறினால். காரணம் அவளது வீட்டில் மாப்பிள்ளை பார்க்க வேண்டும் என்ற முடிவுக்கு வந்தது அவளை மிகவும் பாதித்தது. எங்கள் வீட்டில் அப்படி இல்லை .  நானும் என் தங்கை என வீட்ல இரண்டு பொண்ணு அப்படினு எங்க அப்பா காவலைபடல காரணம் சின்ன வயசுல இருந்து எங்களை கவனமாக நல்ல முறையில் வளர்த்து மனதளவில் ஊக்கம் அளித்தார். இதனால் வாழ்க்கை எப்படி வாழனும்னு புரிந்து கொள்ள எங்களுக்கு தெரியும் காதல் என்றாலும் என் அப்பா எங்களை ஏற்றுகொள்வார். அதனால்தான் அவர் மனதளவில் தளர வி